زائرین قبر من این شـام عـبرتخانـه اسـت
مدفنم آباد و قصر دشـمنم ویـرانه اسـت

 

دخترى بودم سه سـاله دستــگیر و بى پـدر
مرغ بىبـال و پرى را این قفس کاشانه است

 

داشتم من بسترى از خاک و بالینى زخـشت
همچو مرغى کو بسا محروم از آب و دانه است…

 

تکیه مىزد او به تخت سلطنت با کبر و وجـد
این تکبر ظالمـان را عـادت روزانـه اسـت

 

بر تن رنجور مـن شد کهنـه پیراهـن کـفن
پر شکسته بلبلى را ایـن خــرابه لانه است

 

محو شد آثـار او تـابنـده شـد آثـار مـن
ذلت او عـزت من هـر دو جـاویدانه است

 

طفلى که روى خــار مـغیلان دویده است
یا رب به جـز رقیــه کدامـین یتیـم را

 

سر تسکین بدیـدن سـر از تـن بریده است
نازم به آنکه هستى خـود داد و از خـداى

 

روز ازل مـتاع شفـاعت خـریده اسـت
تنهــا زمین نگشتـه عـزا خانـه حـسین

 

پشت فـلک هـم از غم آن شه خمیده است

در سالروز شهادت حضرت رقیه (س) نونهالان مکتب القرآن به همراه مادرانشان به سوگ نشستند

 

 

 

در این مراسم سخنرانان و مداحان اهل بیت(ع) در رسای سالار شهیدان و دردانه ابا عبدالله مدیحه سرایی کردند

 

 

 

همچنین نونهالان با سینه زنی ارادت خود را به خاندان اهل بیت عصمت و طهارت (ع) نشان دادند

 

 

 

 

 

در پایان این مراسم با دادن آش نذری از عزاداران  امام حسین(ع) پذیرایی شد